* ( 1372 - تولد سيد مهدى أبو طابو بغدادى ) * وى فرزند سيد محمد بن حسن بن ابراهيم بن ناصر بن قاسم موسوى است كه اصلا از بغداد و از معاريف اهل علم و ادب در عراق عرب بوده و در اين سال - چنان‌كه در « الذريعة 9 : ش 239 » فرموده - در نجف متولد و به كرادى معروف شده ، و لب بشعر گفتن گشوده ، و بطورىكه در آن جلد و نيز جلد اول در شماره‌هاى مختلف نوشته منظوماتى دارد از اين قرار : اول « ارجوزه‌ئى در سلسلهء نسب خود » . دويم « ارجوزه‌ئى در شطرنج » . سيم « ارجوزه‌ئى در منطق » . چهارم « ديوانى در اشعار » كه آن را شيخ عبد المولى طريحى ( 1344 ) جمع كرده . پنجم كتاب « اللؤلؤ و المرجان » كه آن ارجوزه‌ئى است در معانى و بيان . و آخر پس از مدت پنجاه و دو سال قمرى عمر در اين سال وفات كرده ، و فرزندى بنام سيد صالح كه از اهل علم و فضل است بازنهاد .

--> - شده است . و مخفى نماند كه در اين مأخذ اخير بجاى عبارت متن ( و چون محمد شاه پدرش را بقتل رسانيد ) فرمايد : ( در زمانى كه سادات قائم‌مقام مغضوب دولت بودند ) ، انتهى . در سال ( 1289 ) كتاب حاضر بيايد كه ميرزا محمد صادق 39 پروانهء قائم مقامى اين مريم خانم را كه دخترعمش بوده بزوجيت داشته و فرزندشان حاجى ميرزا حسين 40 است كه در عنوان فرزندش ميرزا محمد صادق خان 41 اديب الممالك فراهانى ( ش 1340 ص 2131 ) در همين جلد و همين سال گذشت ، كه در واقع اديب الممالك در سال فوت مادر پدرش مريم صاحب عنوان متولد شده است . م .